Νέα εντός έδρας ήττα γνώρισε η ομάδα μας στις λεπτομέρειες σε ένα παιχνίδι που σύμφωνα με την εικόνα του Α' ημιχρόνου ήταν δικό μας. Διαιτησία, απειρία, έλλειψη καθαρού μυαλού και λύσεων από τον πάγκο με κοινό παρανομαστή την ηττοπάθεια και τη μιζέρια που έχει απλωθεί στον μπασκετικό ΑΡΗ τα τελευταία χρόνια. Παιχνίδια σαν και αυτά ο ΑΡΗΣ διαχρονικά τα είχε στο "τσεπάκι" του ακόμη και όταν δεν έπαιζαν οι θρύλοι του Αυτοκράτορα, πλέον έχουν καταντήσει με εφιάλτες μιας και μόνο με τη σκέψη ότι ένα παιχνίδι πάει να γίνει στα τελευταία λεπτά ντέρμπι ξαφνικά βλέπουμε την ομάδα μας να μεταμορφώνεται και να βγάζει τον χειρότερο της εαυτό.

Με τον Πελεκάνο να παίρνει ελάχιστο χρόνο συμμετοχής αλλά τους Σαρικόπουλο και Χαντ να συμμετέχουν κανονικά στον αγώνα για πρώτη φορά φέτος και ίσως από τις ελάχιστες φορές από τότε που ήρθε ο Β.Αγγέλου στην ομάδα είδαμε τον ΑΡΗ να αγωνίζεται με φυσιολογικά σχήματα. Σχεδόν για 37' ο ΑΡΗΣ είχε σέντερ μέσα ενώ είδαμε για ελάχιστα δευτερόλεπτα Πελεκάνο ή Χαντ να αγωνίζεται στη θέση 4 κάτι που μας είχε τρελάνει τα προηγούμενα 5 παιχνίδια. Προφανώς η έντονη κριτική για τις επιλογές του κόουτς από αρκετούς μπασκετικούς(δημοσιογράφους και μη) έφθασαν στα αυτιά του Αγγέλου και για αυτό είδαμε κάτι το διαφορετικό σήμερα. Φυσικά δεν γίνεται να είναι όλα ρόδινα και για ακόμη μια φορά ο ΑΡΗΣ πλήρωσε τα λάθη του. Η καλή άμυνα του Α' ημιχρόνου πήγε περίπατο, η έλλειψη μπλοκ άουτ έδωσε το δικαίωμα στον Πανιώνιο να κάνει μπόλικες διπλές επιθέσεις και ξαφνικά οι 2 εκ των 3(όχι ο Γκόντας) διαιτητών στο τρίτο δεκάλεπτο σφύριζαν μόνο υπέρ του Πανιωνίου με αποτέλεσμα να γίνει το παιχνίδι ντέρμπι. Εκεί φάνηκε ξεκάθαρα ότι για ακόμη μια φορά δεν υπήρχε το αμυντικό πλάνο για να περιορισθεί ο Ντούβνιακ(ποιος να το περίμενε....?)  αλλά ούτε και το καθαρό μυαλό για να γίνει μια σωστή επίθεση στα τελευταία λεπτά. Σχεδόν όλες οι επιθέσεις στο τέλος ήταν προσωπικές ενέργειες ενώ στην άμυνα πηγαίναμε με τον πιο άκομψο τρόπο στο ένας εναντίον ενός. Μάλιστα για ακόμη μια φορά στα 30 δευτερόλεπτα και ενώ ήμασταν 2 πόντους μπροστά δεν έγινε φάουλ(είχαμε να δώσουμε 1) με αποτέλεσμα ο Ντούβνιακ να δώσει προβάδισμα στον Πανιώνιο. Στο τέλος ίσως να έπρεπε να χρησιμοποιηθεί ένας εκ των Χαρίση ή Σαρικόπουλο μιας και στη  μεγαλύτερη διάρκεια του αγώνα είδαμε τους ψηλούς μας να δυσκολεύουν τα σουτ των Μακκόλουμ, Ντούβνιακ και Μίλμπουρν. Το παιχνίδι κρίθηκε στις λεπτομέρειες, στα μεγάλα σουτ και στους παίκτες με τον περισσότερο τσαμπουκά με αποτέλεσμα όλη η προσπάθεια της ομάδος να πάει στα σκουπίδια. Ιδιαίτερη μνεία θα κάνω για ακόμη μια φορά στον Αθηναίου. Το παλικάρι θυμίζει ΑΡΗ από τα παλιά όπως τον μάθαμε εμείς. Τότε που και ο πιο μέτριος παίκτης του Ελληνικού πρωταθλήματος να ερχόταν στην ομάδα μας έπαιζε λες και ήταν παικταράς γιατί αντιλαμβανόταν σε ποια ομάδα έπαιζε! Μακάρι να ακολουθήσουν και οι υπόλοιποι!

Σήμερα ο κάθε ανόητος Αρειανός(σαν και εμένα) που ευελπιστούσε ότι ο ΑΡΗΣ φέτος ίσως κάνει ένα βηματάκι παραπάνω από πέρσι πήρε την απάντηση του περί στόχων της ομάδος. Μετά τις εντός έδρας ήττες με τους μπαογκ και Πανιώνιο οι στόχοι της ομάδος αρχίζουν και γίνονται πιο καθαροί. Θα παλέψουμε για να μπούμε στην 6αδα χωρίς ελπίδες καν για 4αδα... και που ξέρεις, ίσως για 1-2 επιθέσεις ή 1 χαμένο σουτ να χάσουμε την ευκαιρία να μπούμε στο Final Four της Basket League αλλά θα έχουμε βάλει γερές βάσεις για το μέλλον! Τότε που αν ο Βεζένκωφ ψηλώσει θα μπορεί να παίξει σέντερ και ο Μποχωρίδης θα έχει μάθει να ακούει και θα μπορεί να αγωνίζεται 20'.  Ως τότε οι 2500 που βρεθήκαμε στο Παλέ μπορεί να έχουν γίνει 500, ο Πανιώνιος , ο μπαογκ και το Ρέθυμνο θα μας έχει κάνει "πελάτες" και ο Ντούβνιακ θα συνεχίζει να σκοράρει. Ίσως στο μέλλον και ο άπειρος προπονητής μας σαν πιο  έμπειρος να έχει βρει τους τρόπους για να μπλοκάρει έστω και λίγο τα ατού των αντιπάλων και όχι ο ΑΡΗΣ να είναι ο παράδεισος κάθε παίκτη που θέλει να ανεβάσει το κασέ του στο μπασκετικό χρηματιστήριο. Αφού λοιπόν οι στόχοι στο Ελληνικό πρωτάθλημα καθορίστηκαν εκεί στη μέση της βαθμολογίας κάτι που δεν εξιτάρει κανέναν Αρειανό, ίσως να πρέπει να στρέψουν όλοι εκεί στην ΚΑΕ την προσοχή τους στο κύπελλο. Ένα παιχνίδι είναι, ας ξεκινήσουν από τώρα να βρουν τους τρόπους για να σταματήσουν το φαινόμενο Ντούβνιακ.

ΥΓ1. Η ομάδα είναι υπερπλήρης και δεν χρειάζεται ενίσχυση σύμφωνα με τον προπονητή μας... άραγε αν στην περιφέρεια έστω για κάποια λεπτά, ιδίως όταν η μπάλα καίει υπήρχε ένας παίκτης σαν τον γερόλυκο Κις μήπως να μπορούσες να έκανες μια πιο σωστή επίθεση?

ΥΓ2. Ο Ντούβνιακ πριν το παιχνίδι  με τον ΑΡΗ είχε σχεδόν 9 πόντους μ.ο. και σήμερα έκανε το καλύτερο του παιχνίδι στο πρωτάθλημα. Συμπέρασμα δεν πρόκειται για μια καλαθομηχανή που δεν μπορείς να τη σταματήσεις. 

ΥΓ3. Συνεχώς οι στόχοι πηγαίνουν πιο χαμηλά, πάντα ψάχνουμε τη δικαιολογία για την αποτυχία, το άλλοθι πριν καν ξεκινήσει ο αγώνας και σε όλα λέμε δεν πειράζει και μπράβο στα παιδιά,. Ξαφνικά αρχίζεις να τρέμεις στα τελευταία δευτερόλεπτα και να χάνεις τα παιχνίδια μέσα από τα χέρια σου... Και τότε ξαφνικά αναζητάς μπασκετική μαγκιά? Οι μάγκες γουστάρουν τα δύσκολα και δεν ψάχνουν άλλοθι!